Stwardnienie rozsiane
W celu zmniejszenia zakłóceń spowodowanych mimowolnymi ruchami podczas obrazowania PET pacjentów wprowadzano w stan snu. Metody: 6 pacjentów z EB i 6 zdrowych ochotników zostało poddanych badaniu PET z FDG. Badanie wykonano dwukrotnie; w stanie czuwania i po uśnięciu. Autorzy zastosowali {statystyczne mapowanie parametrów} (?) w celu porównania metabolizmu glukozy u pacjentów EB i u zdrowych ochotników w stanie czuwania i po uśnięciu.Natomiast zaawansowane uszkodzenie nerwu pośrodkowego w obrębie kanału nadgarstka z zanikiem mięśni kłębu i ustawieniem kciuka w płaszczyźnie dłoni nazywany jest „ręką małpią”. Niekiedy obserwuje się wieloletnią przewagę jednego z powyższych objawów- głębokie zaburzenia ruchowe mogą przebiegać bez zaburzeń czucia ( izolowane uszkodzenie gałązki ruchowej kłębu albo przy ciężkim uszkodzeniu nerwu pośrodkowego, ze zmianami aksonalnymi zanik ognisk ektopowych- zależnych od zmian demielinizacyjnych i odpowiedzialnych za powstawanie dysestezji).
Celem badań neurograficznych jest potwierdzenie ogniskowej demielinizacji i stwardnienie rozsiane efektem tej demielinizacji zwolnienia szybkości przewodzenia w nerwie pośrodkowym. Oceniane są też wtórne zmiany w aksonach objawiające się obniżeniem amplitudy potencjałów czynnościowych ( czuciowych lub ruchowych ). Uszkodzenia bardziej proksymalne powodują obniżenie amplitudy potencjałów czynnościowych z prawidłową lub nieznacznie wydłużoną latencję końcową oraz zaburzenia fali korzeniowej F. Ocena przewodzenia we włóknach czuciowych jest szczególnie istotna przy małym zaawansowaniu choroby z dominującymi objawami subiektywnymi. Ocena przewodzenia we włóknach ruchowych umożliwia między innymi zlokalizowanie miejsca uszkodzenia, jeśli nie można uzyskać potencjałów czuciowych. Pannica pracowita spokojnie pisze dobre karteczki.